به گزارش پایگاه خبری راه وطن به نقل از ایرنا «واکنش موشکی ایران» دقیقترین و البته مرسومترین توصیف خبری از شلیکهایی است که همواره از مرزهای کشور عبور و به اهدافی مشخص در منطقه اصابت کردهاند. شلیکهایی که پاسخی مشخص به حملات گروهها یا رژیمهای تروریستی علیه کیان و تمامیت ارضی ایران بوده است.
برنامه موشکی جمهوری اسلامی ایران در یک دهه گذشته و همزمان با افزایش توان بازدارندگی تهران کانون توجه منازعات سیاسی و پروپاگاندای رسانهای غرب بوده است. برنامهای که از نگاه ایران، با هدف پاسخ به تهدیدات مستقیم و غیرمستقیم علیه امنیت ملی کشور آغاز شد و تکوین یافت. از این رو تا زمانی که این تهدیدات به قوت خود باقی است؛ توان موشکی ایران هم برای مقابله با آنها از منظر عقلانی باید ادامه داشته و تکمیل و توسعه یابد.
از دیرالزور تا تلآویو؛ روایتی از چرایی و چگونگی شلیک موشکهای ایران
موشکی به بیرون از مرزهای ایران، پس از پایان جنگ ۸ ساله با عراق شلیک نشده بود تا زمانی که داعش در ۱۷ خرداد ۱۳۹۶به مجلس شورای اسلامی و مرقد بنیانگذار انقلاب اسلامی حمله کرد. در این حمله ۱۷ نفر از ایرانیان به شهادت رسیدند و شوک امنیتی بزرگی به کشور و مردم وارد شد. پاسخ به این اقدام گروه تروریستی داعش از آن رو در دستور کار فرماندهان ایران قرار گرفت که تهران اطمینان حاصل کرد، عدم پاسخدهی به آن میتواند ضمن ایجاد ابهام در افکار عمومی، این گروه را به تکرار ترور عادت دهد. از این رو نخستین موشکهای ایران در ۲۸ خرداد از مرزهای هوایی کشور خارج و در مقر فرماندهی این گروهک در دیرالزور سوریه فرود آمد. شش موشک بالستیک میانبرد ذوالفقار و قیام از استانهای کرمانشاه و کردستان به مقر داعش شلیک کرد که در نتیجه آن تعدادی از افراد این گروه از جمله «سعد الحسینی» از فرماندهان ارشد کشته شدند
تیرماه سال ۹۷ گروه تروریستی پژاک در حمله به پاسگاه مرزی قرارگاه حمزه سیدالشهدا(ع) نیروی زمینی سپاه در مریوان استان کردستان ۱۰ تن از نیروهای این پاسگاه را به شهادت رساندند و دو هفته پس از این حمله مقر فرماندهی این گروه در اقلیم کردستان با ۷ موشک بمباران شد.
گروه تروریستی داعش ۳۱ شهریور ۱۳۹۷با حمله به رژه نیروهای مسلح و نیز مردم عادی در اهواز ۲۵ نفر از غیرنظامیان و نیروهای نظامی را شهید و حدود ۶۸ نفر را زخمی کرد که یکی از شهدا کودکی چهار ساله بود. ۱۰ روز پس از این ترور، سپاه پاسداران با ۶ فروند موشک بالستیک ذوالفقار و قیام، و همچنین ۷ فروند پهپاد رزمی، مواضع داعش در منطقه البوکمال سوریه در شرق فرات را هدف قرار داد.
سپاه پاسداران ایران ۱۸ دیماه ۱۳۹۸ و در پاسخ به ترور سردار قاسم سلیمانی فرمانده ارشد خود در عراق به دستور رئیسجمهور آمریکا یکی از بزرگترین عملیاتهای خود را انجام و با ۱۳ موشک بالستیک پایگاه عینالاسد، بزرگترین پایگاه نیروهای آمریکایی در عراق و نیز یک پایگاه در اربیل، پایتخت اقلیم کردستان عراق را مورد حمله قرار داد.
ایران آغاز کننده هیچ یک از این درگیریها نبوده و جز برای دفاع از خود در برابر گروهها و رژیم تروریستی موشکی را شلیک نکرده است و این همان دکترین دفاعی ایران و عامل اصلی تولید و توسعه برنامه موشکی ایران است.
تداوم توطئه در اقلیم کردستان از سوی گروههای تجزیهطلب، پژاک و موساد، سبب شد که ایران در اسفند ۱۴۰۰ مرکز استراتژیک این توطئه این توطئه را مورد هدف قرار دهد و این حملات موشکی بین سالهای ۲-۱۴۰۱ به این مقرها ادامه یافت. همچنین بخشهای از مقرهای گروه داعش هم در شهرهای ادلب سوریه مورد حمله قرار گرفت.
حمله به مقر گروهک تروریستی جیشالعدل در ایالت بلوچستان پاکستان و دی ماه ۱۴۰۲ و در پی تداوم اقدامات تروریسیتی این گروه در شرق ایران از دیگر حملههای موشکی جمهوری اسلامی برای مقابله با گروههای تروریستی بود.
۱۳ فروردین ۱۴۰۳ اما روز مهمی در تاریخ نزاع میان ایران و رژیم اسرائیل محسوب میشود؛ از آن رو که در این تاریخ رژیم صهیونیستی ساختمان کنسولگری ایران در دمشق سوریه را بمباران کرد که در نتیجه آن فرماندهان ارشد ایران از جمله سردار «محمدرضا زاهدی» به شهادت رسید. در پاسخ به این اقدام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در عملیاتی با عنوان وعده صادق یک، به سرزمینهای اشغالی حمله کرد.
این حمله مهر ماه ۱۴۰۳ و در پی مجموع اقدامات تروریستی رژیم اسرائیل و شهادت اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی حماس در تهران و نیز شهادت سیدحسن نصرالله دبیرکل حزبالله لبنان و نیز تعدادی از فرماندهان ارشد ایران تکرار شد و موشکهای متنوع ایران از هایپرسونیک فتاح تا خیبرشکن، با عبور از گنبد آهنین تلآویو، اهدافی نظامی در سرزمینهای اشغالی را مورد اصابت قرار داد.
در نهایت اما بزرگترین و مهمترین عملیات شلیک موشک از سوی ایران، خرداد ماه سال جاری و ساعاتی پس از تجاوز نظامی رژیم اسرئیل به کشور صورت گرفت و ۱۲ روز طول کشید و قدرت و شدت این حملات به قدری بود که به اذعان سیاستمداران و رسانههای اسرائیلی منجر به درخواست آتشبس از سوی اسرائیل شد.
بررسی این تاریخچه، حکایت از آن دارد که میان تمام شلیکهای موشکی ایران آنچه به صورت مشترک به چشم میخورد؛ موضوع واکنشی بودن آنهاست. به این معنا که ایران آغاز کننده هیچ یک از این درگیریها نبوده و جز برای دفاع از خود در برابر گروهها و رژیم تروریستی موشکی را شلیک نکرده است و این همان دکترین دفاعی ایران و عامل اصلی تولید و توسعه برنامه موشکی ایران است. از سوی دیگر در بسیاری از این حملهها آنچه مورد اذعان بوده؛ این نکته است که بیشینه این موشکها به اهداف نظامی و مقرهای اصلی و شناخته شده تروریستی اصابت کرده و تهران ملاحظات ویژهای در هدف قرار دادن مکانهای غیرنظامی دارد و یکی از مهمترین دلایل توسعه موشکهای نقطهزن هم همین موضوع است.
