به گزارش پایگاه خبری راه وطن به نقل از ایرنا مشاور رئیسجمهور در امور احزاب و تشکلها با اشاره به اینکه بسیاری از افرادی که در انتخابات در جناح مقابل دکتر پزشکیان قرار داشتند، امروز از تفاهمنامه ایران و آمریکا و مذاکره دفاع میکنند، گفت: امروز اقلیت بسیار کوچکی بقای خود را در جنگ و استمرار تحریمها میداند؛ همان کسانی که در گذشته از آنها با عنوان «کاسبان تحریم» یاد میشد.
سال گذشته، برای «دولت وفاق» سالی پرچالش بود؛ سالی که ایران، ۲ جنگ را پشت سر گذاشت و البته حوادث دیماه که قلب تمام ایرانیان را فشرد و کشور را در اندوهی سهمگین فرو برد. اکنون در آستانه ۲ سالگی دولت، فرصت مناسبی برای بررسی عملکرد دولت چهاردهم است، دولت وفاق ملی که تقریبا همگان اذعان دارند که در کنار دفاع جانانه نیروهای مسلح در میدان، همراهی مردم در خیابان و تلاشهای دیپلماتیک صورت گرفته، شرایط جنگ را به خوبی مدیریت کرد. پس از جنگ نیز پیشبرد اصل «وفاق» توسط دولت چهاردهم و تسری آن در میان تمام اجزای حاکمیت موجب تحمیل تفاهمنامهای به آمریکا شد که قریب به اتفاق تحلیلگران بر این باورند که کفه تعهدات آمریکا در آن به شدت سنگینی میکند و تامینکننده حداکثری منافع ملت ایران است.
«نورالدین آهی» مشاور رئیسجمهور در امور احزاب و تشکلها امروز دوشنبه ۸ تیر ۱۴۰۵ در گفتوگوی تفصیلی با ایرنا از شرایط این روزهای ایران گفت و مسیرهای پیشروی دولت وفاق و تلاشهای صورتگرفته برای تحقق بهترینهای برای ایران سربلند و مردم شریفاش.
در ادامه بخش اول این گفتوگو را میخوانید؛ ادامه این گفتوگو (بخش دوم) روز سهشنبه ۹ تیرماه منتشر خواهد شد.
ایرنا: شما به عنوان مشاور رئیسجمهور در امور احزاب و تشکلها، چه ارزیابی از تفاهمنامه ایران و آمریکا دارید؟ اگر بخواهم جامعتر سوال کنم، پرسش این است که شما چه ارزیابی از عملکرد دولت چهاردهم در حوزه سیاست خارجی دارید و چه نمرهای به عملکرد دولت وفاق در این حوزه میدهید؟
آهی: رئیسجمهور در جریان انتخابات ریاست جمهوری چهاردهم، با مردم عهد و پیمانی بست، مردم نیز براساس همان عهد و پیمان به ایشان رأی دادند، یکی از مهمترین شعارهایی که پزشکیان بر آن تأکید داشت، «تنشزدایی» بود که آن را در راهبردی بسیار ساده مطرح کرد: «دعوا نکنیم.»
این شعار از بیانگر ۲ مساله مهم بود که یکی منشأ داخلی داشت و دیگری منشأ خارجی. در بعد داخلی، نتیجه آن شعاری شد که ما از آن با عنوان «وفاق» یاد میکنیم، یعنی «با یکدیگر دعوا نکنیم» در بُعد خارجی نیز مفهوم آن این بود که «با دنیا دعوا نداریم و میخواهیم با جهان گفتوگو کنیم»؛ گفتوگویی که مبنای آن منافع ملی ایران باشد.
رئیسجمهور گفت که میخواهیم با دنیا گفتوگو کنیم و با جهان سر جنگ نداریم؛ اما اگر هر کشوری به ایران حمله کند، مردانه و با قدرت پای ایران و وطن میایستیم. این موضوع را نیز در جنگ ۱۲ روزه، همچنین در جنگ ۴۰ روزه ثابت کردیم. دولت، بهویژه شخص رئیسجمهور پزشکیان، از جمله افرادی بود که نه تنها مردانه در میدان ایستاد، بلکه از میدان حمایت کرد؛ هم از منظر مالی، هم فکری و هم سیاسی.
دولت چهاردهم و شخص رئیسجمهور اعتقاد راسخی به حفظ منافع ملی دارد. رئیسجمهور معتقد است هرجا منافع ملی اقتضا کند که بجنگیم، میجنگیم؛ و هرجا لازم باشد مقاومت کنیم، مقاومت میکنیم؛ و هرجا لازم باشد گفتوگو کنیم، گفتوگو خواهیم کرد. ایران این توانایی را دارد که با بزرگترین قدرتهای جهان نیز رودررو مذاکره کند. ایمان داریم که میتوانیم از منافع ملی ایران، چه در میز مذاکره و چه در میدان دفاع کنیم.
رئیسجمهور پس از ۲ سال همچنان بر وعدههای خود استوار است؛ صداقت، شفافیت، از جنس مردم بودن و با مردم بودن از ویژگیهای پزشکیان است. شما دیدید که در دوران جنگ، رئیسجمهور پزشکیان چگونه در میدان حضور داشت، در تجمعات شرکت میکرد، از وزارتخانهها و دستگاهها بازدید میکرد و شبانهروز فکر و ذکرش حل مشکلات مردم بود؛ چه در حوزه دفاع و چه در حوزه خدمات اجرایی.
او بر سر وعدههای خود ایستاد. همانگونه که از ابتدا گفته بود «رگ گردنم را گرو میگذارم.» بنده نیز به عنوان یک کنشگر سیاسی (نه صرفاً به عنوان مشاور وی) شهادت میدهم که بر سر وعدههای خود ایستاده و در عمل به وعدهها صادق است.
رئیسجمهور در زمان انتخابات ریاست جمهوری و پس از آن، همواره بر لزوم وحدت و کنار گذاشتن اختلافات چه در عرصه داخلی و چه در عرصه خارجی تاکید داشتند. در نهایت ایران عزیز ما در سال گذشته ۲ بار مورد حمله دشمنان قرار گرفت، اما همین آمریکاییها در نهایت ناچار شدند که شروط ایران را بپذیرند و پای میز مذاکره بنشینند. رویکرد رئیس جمهور بر لزوم حفظ وحدت داخلی چه تاثیری در این اتفاقات داشت؟
هنگامی که شعار «برای ایران» را مطرح شد، دقیقاً چنین روزهایی را پیشبینی میکردیم. «برای ایران»، یعنی همه مردم ایران را ببینیم و آنان را در تصمیمگیری و در تصمیمسازی سهیم کنیم. رئیسجمهور پزشکیان از همه برای حل مشکلات کمک خواست و بر این باور بود که باید همه بیایند و برای حل مسائل کمک کنند. ایشان هیچگاه نگفت این جناح، این قوم یا آن گروه؛ بلکه بر نقشآفرینی تمام مردم ایران باور و اعتقاد دارد.
پزشکیان به «مردم» ایمان و باور دارد و دولت چهاردهم نیز در همین مسیر حرکت کرده است؛ هرجا لازم بود دفاع کردیم و هرجا لازم بود مذاکره. دشمن نیز هنگامی که اقتدار ملی، انسجام ملی، وحدت و همگرایی میان مردم، مسئولان و حاکمیت را دید، از دستیابی به اهداف خود ناامید شد.
همانطور که میدانید یکی از اهداف رژیم صهیونیستی، تغییر نظام جمهوری اسلامی ایران بود؛ اما موفق نشد. چرا؟ چون دولت، مردم و حاکمیت در یک مسیر حرکت کردند. چرا که میدان و دیپلماسی در یک راستا قرار داشتند و در کنار یکدیگر عمل میکردند. ما هیچگاه نگفتیم فقط میدان یا فقط دیپلماسی. در دولت چهاردهم یک مثلث تعریف کردیم؛ یک ضلع میدان، یک ضلع دیپلماسی و ضلع سوم مردم؛ جریانات سیاسی، احزاب و تشکلها ذیل مردم تعریف میشوند و حلقه اتصال میان مردم و حاکمیت به شمار میروند. زمانی این سه ضلع موفق خواهند بود که در یک نقطه به همگرایی برسند و آن نقطه همان چیزی است که رئیسجمهور پزشکیان به آن اعتقاد و ایمان دارد و حاضر است برای آن «رگ خود را گرو بگذارد»؛ یعنی منافع ملی ایران و وطن. این سه ضلع به سمت «منافع ملی» همگرا شدند. ذیل منافع ملی نیز آسایش مردم، امنیت مردم، رفاه مردم، توسعه کشور و توسعه پایدار تعریف میشود.
توسعه پایدار زمانی محقق میشود که توسعه سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و دیپلماسی عمومی را در کنار هم داشته باشیم. در همین جنگ نیز دیدید که با کشورهای همسایه تعامل داشتیم. زمانی که اقتدار و همگرایی خود را به نمایش گذاشتیم و آنها دریافتند که منافع ملی برای ما بر هر منفعت جناحی و هر منفعت دیگری ارجح است، حتی کشورهایی که با ما اختلافاتی داشتند نیز نقش میانجی را ایفا کردند، اگرچه در برخی جبههها نیز از ما ضربه خوردند اما وقتی دیدند که ما ید واحده هستیم و به نقطه همگرایی رسیدهایم، در نهایت به این باور رسیدند که نمیتوانند در مقابل ما بایستند.
