به گزارش پایگاه خبری راه وطن آلودگی هوا دیگر تنها یک هشدار نیست بلکه به تهدیدی روزمره برای سلامت مردم تبدیل شده است، در حالیکه کودکان، سالمندان و حتی جوانان از پیامدهای آن رنج میبرند، دولت چهاردهم با تمرکز بر اسقاط خودروهای فرسوده، ارتقای کیفیت سوخت و برقیسازی ناوگان، تلاش دارد روند کاهش آلایندهها را شتاب دهد، هرچند انباشت تکالیف اجرا نشده سالهای گذشته همچنان چالش اصلی باقی مانده است.
آلودگی هوا دیگر تنها یک واژه علمی یا خبری نیست بلکه نفسهای ما را نشانه گرفته است، هر بار که هوای آلوده را به ریهها میکشیم، گویی غباری سنگین بر قلب و جانمان مینشیند، آلودگی هوا قصه تلخی است که هر روز در خیابانها و پشت پنجرههای خانههایمان روایت میشود، نفس کشیدن، این سادهترین و طبیعیترین عمل انسانی، در بسیاری از شهرها به کاری دشوار و پرخطر بدل شده، ذرات معلق، دود خودروها، کارخانهها و سوختهای فسیلی، هوایی را که باید مایه زندگی باشد، به تهدیدی خاموش برای سلامت انسانها تبدیل کردهاند.
کودکان، با ریههای کوچک و حساسشان، نخستین قربانیان این بحران هستند، سرفههای مداوم، آسم و آلرژی، آینده آنان را در سایهای از نگرانی فرو میبرد، سالمندان نیز با بدنهای آسیبپذیرتر، بیش از دیگران در معرض بیماریهای قلبی و ریوی قرار میگیرند، حتی جوانان پرانرژی که باید با شادابی در مسیر زندگی گام بردارند، از خستگی، سردرد و کاهش تمرکز ناشی از هوای آلوده رنج میبرند.
آلودگی هوا تنها جسم را نمیآزارد، روح و روانمان را نیز تحت فشار قرار میدهد، وقتی آسمان خاکستری میشود و خورشید پشت پردهای از دود پنهان میماند، امید و نشاط نیز رنگ میبازد، احساس خفگی، اضطراب و بیحوصلگی، بخشی از زندگی روزمره مردمان شهرهای آلوده شده است.
اما در دل این تاریکی، حقیقتی روشن وجود دارد، اینکه هوای پاک حق مسلم همه انسانهاست، هیچ کسی نباید برای نفس کشیدن هزینه سلامتی خود را بپردازد، هر گام کوچک، از کاهش مصرف سوختهای فسیلی تا گسترش فضای سبز، میتواند پنجرهای تازه به سوی آیندهای روشنتر بگشاید، چون بدون هوای پاک، هیچ رویایی برای فردا دوام نخواهد داشت.
سازمان حفاظت محیط زیست در گزارشی تحلیلی کیفیت هوای تهران و دلایل افزایش آلودگی آنرا تشریح کرد؛ در این گزارش آمده آلودگی هوای کلانشهر تهران در بازه زمانی ۱ تا ۶ آذر ۱۴۰۴ یکی از قابل توجه ترین دوره های آلودگی در سال های اخیر محسوب می شود، میانگین ۲۴ ساعته غلظت pm ۲.۵ در سوم آذر به ۱۰۷ میکروگرم بر مترمکعب رسیده است، رقمی که حدود ۱۰ برابر رهنمود سازمان جهانی بهداشت است.
داده های سالانه نیز نشان می دهد غلظت pm ۲.۵ از ابتدای سال تا ۵ آذر ۱۴۰۴ نسبت به مدت مشابه سال ۱۴۰۳ حدود ۱۳ درصد افزایش داشته است، مناطق ۱۸، ۲۲ ، باقرشهر، آزادگان و شهرری بیشترین افزایش را تجربه کرده اند که همگی در امتداد نقاط داغ آلایندگی خارج شهری و مسیر باد غالب قرار دارند.
الگوهای مکانی بیانگر آن است که آلودگی با غلظت بالا در غرب و جنوب غرب تهران متمرکز بوده و تحت تأثیر الگوی باد غالب، به سمت مرکز و جنوب شهر گسترش یافته است. از سوی دیگر، تصاویر ماهواره ای بلندمدت نیز وجود نقاط داغ پایدار آلایندگی خارج از محدوده شهر تهران، به ویژه در جنوب غرب، را تأیید می کند، این نقاط عمدتاً شامل فعالیت هایی نظیر صنایع کوچک، واحدهای بازیافت ضایعات، لاستیک سوزی و سوزاندن پسماند هستند، با توجه به جهت باد غالب، آلودگی ناشی از این فعالیت ها وارد تهران شده و در فرایند اخیر آلودگی نقش مؤثری داشته اند.
نتایج آنالیز ترکیب شیمیایی pm ۲.۵ ( بر اساس اندازه گیری در ایستگاه های مختلف) نشاندهنده سهم قابل توجه کربن سیاه یا دوده صنعتی (EC ) و کربن آلی (OC ) است، موضوعی که نقش مستقیم ناوگان دیزلی فرسوده، سوزاندن ضایعات و فرآیندهای احتراقی را برجسته می کند، سهم نیترات در برخی مناطق به بیش از ۲۵ درصد رسیده که گویای انتشار بالای اکسیدهای نیتروژن و تشکیل ذرات ثانویه است، داده های مربوط به گوگرد دی اکسید نیز نشاندهنده استفاده از سوخت با محتوای گوگرد بالا در برخی واحدهای ثابت و نیروگاه های پیرامونی شهر است.
